Even voorstellen

Vroegah! Toen ik ongeveer 15 jaar was. En dus al een paar jaar van de basisschool af was. En me dus al een hele jongen begon te voelen, kreeg ik een nieuwe beste vriend. Otto.  Boerendorp Ik woonde op een boerendorp waar iedereen elkaar kende. Of wist wie je vader en moeder was. Vaak hingen we na schooltijd, op en rond de basisschool. Ik had mijn vriendengroep en daar kwamen 2 vrienden bij. Otto en zijn kleine broertje Patrick. Zij kwamen uit Den Haag.  Hardrock In die tijd begon ik een hardrocker te worden. Ik had een gebleekt spijkerjasje met plaatjes erop genaaid van allerlei hardrockbands. En spijkerbroeken EN laarsjes. Die laarsjes waren echt cool. Wat voelde ik me stoer daarin.  Schijnvechten Wat deden we vaak? Jawel, schijnvechten. En dan heel stoer. Bijvoorbeeld een schijntrap naar het gezicht. En dan vlak voor dat gezicht stoppen. Degene die dat het stoerst deed, kreeg respect van de groep! Totdat Otto een keer meedeed... Boos Zo stoer als ik kon trapte ik naar O...

Mail Het is alweer een tijdje geleden. Ik moest die dag in de middag werken. Dus ik werd lekker zonder wekker wakker en ben, nadat ik ontbeten had, gaan hardlopen! Heerlijk! Toen ik thuiskwam zag ik een mail van mijn moeder. Toen ik dat las, dacht ik gelijk: "Mijn moeder heeft een hartaanval gehad." Hier stond in dat ze de hele nacht een drukkend gevoel op de borst had. En dat ze last had van tintelingen in haar vingers. Zij heeft 's ochtends een afspraak gemaakt met de huisarts en is toen naar daarheen gefietst. Het is tenslotte maar 5 minuten fietsen en zonde om daarvoor de auto te gebruiken. Als ze terug was, zou ze bellen. Mensen van de oude stempel..... Maar het liep anders. Hartaanval Na aanleiding van die mail dacht ik dat ze een hartaanval had gehad. En toen wist ik even niet meer wat ik moest doen. Dat is raar om te constateren bij jezelf. Ik had het vaak bij anderen gezien.  Ik ben gaan ijsberen in mijn kamer. Na een paar minuten bedacht ik me dat ik m'n wer...

Werken Na de middelbare school ben ik gaan werken. Ik wist nooit wat ik wilde worden op school en ik vond school ook niet leuk. Waarschijnlijk was dat, achteraf gezien, onder andere de reden dat ik school niet leuk vond.  In de buurt Dus na mijn schoolperiode ben ik gaan werken en wel bij een garnalenfabriek. Dit was dichtbij en kon ik op de fiets doen. Maar ik ging natuurlijk met de auto. Deze fabriek stond namelijk in Zoutkamp en ik woonde nog in Kloosterburen, bij mijn vader. Mijn ouders waren inmiddels al gescheiden. Het was ongeveer 10 minuten rijden, ik heb het even opgezocht: Mijn eerste auto Ik had toen nog een auto, mijn allereerste. Een Toyota Corolla, rood van kleur, een hatchback. Wat was ik blij met mijn autootje!  Zwaar werk Het werk in de fabriek was productiewerk. In een grote hal met witte muren stond een lange productielijn. Aan de ene kant werden er verse garnalen ingedaan en aan de andere kant kwamen ze er bevroren uit. Ze werden bev...

Basisschool Op de basisschool had ik een beste vriend, William. Samen haalden we altijd kattekwaad uit. Ik heb er al wat over verteld in een eerdere blog . We hebben nog veel meer gekkigheid uitgespookt.... Maar goed.  Mijn moeder vond het op een gegeven moment welletjes en verbood mij nog met William om te gaan. Ze legde uit dat hij een slechte invloed op mij had. En waarom. Dus liep ik naar het huis van William om hem dat te vertellen.  Dat was dat tijdperk.  Nieuwe beste vriend Niet lang daarna kreeg ik een nieuwe beste vriend, genaamd Johan. Met Johan klommen we altijd in bomen, maakten we hutten in het bos en in hooibergen op weilanden. Superleuk! Alleen viel Johan vaak uit die bomen en dan brak hij meestal wel iets. Ook een keer viel hij weer eens en ging hij terug naar zijn ouders. Bleek dat hij een arm gebroken had. Een paar dagen later zag ik hem weer en was hij helemaal bont en blauw, van de val. En zijn arm zat in het gips.  Een and...

Hoogtevrees Naast dat ik verlegen en onzeker werd, ontwikkelde ik ook hoogtevrees. In mijn laatste jaar van de basisschool, klom ik een keer op het klimrek. En toen merkte ik bij mezelf dat ik de hoogte eng vond. Dus ik probeerde het nog een keer en toen bleek ik hoogtevrees te hebben en durfde ik niet meer. Actie Dit wilde ik niet en ik begon hier gelijk wat aan te doen, zodra daar gelegenheid voor was. Dit werd op dat moment, mijn grootste wens .  Helikopter Toen ik een keer bij de kapper was, vertelde hij me dat ik mee kon doen aan een wedstrijd. Ik hoefde alleen maar mijn voor- en achternaam en telefoonnummer in te vullen en dan zou ik een helikoptervlucht kunnen winnen. En jawel, een aantal weken later werd ik gebeld. Ik had gewonnen! Spannend Weer een aantal weken later was het zover. Op het voetbalveld in Kloosterburen zou de helikopter landen en mocht ik mee. Het was een helikopter met koepelglas. Dus als je naar beneden keek, zag je de grond door het glas heen. Angst over...

Basisschool Toen ik op de basisschool zat was ik niet verlegen, maar een blij, enthousiast en open kind. Ik had nooit ruzie en ik kon met iedereen opschieten. Ik zat op een openbare basisschool en het gebouw waar die school in zat, huisveste ook een Christelijke school. De kinderen van de laatste 2 jaren hadden altijd ruzie met elkaar. De openbaren tegen de Christelijken. En andersom. Dat ging er vaak hard aan toe. Als het winter was, maakten ze sneeuwballen met steentjes erin. Die deden ze dan in het ijskoude water, waardoor het ijsballen werden. Dat daar nooit gewonden bij vielen is me een raadsel.  Contrast Maar ik deed daar dus bijna nooit aan mee. Samen met Gerben, die zat op de Christelijke school, keken we vaak naar de massale vechtpartij. Wij waren vrienden en zagen het nut niet in van de vechtpartij.  Achteraf is dat een hele leuke herinnering. Samen op de rand van de zandbak zaten we. Heel de beide scholen vochten met elkaar, tot bloedens toe. En wij hadden het gewoo...

Vroeger Vroeger was ik altijd bang voor de tandarts. En dat is begonnen in de basisschoolperiode. Eerder vertelde ik al dat ik in Kloosterburen woonde. Mijn tandarts zat in Leens. Dat was ongeveer 5 km fietsen. Eerst ging mijn moeder met me mee en later moest ik alleen. Maar ik had altijd wel wat met mijn tanden. Ik had vaak gaatjes en die werden vroeger opgevuld met een grijze vulling. Dat zag er niet uit. Nu is dat gelukkig niet meer zo.  Ook had ik regelmatig dat er een tand achter een tand groeide. Ik schaamde me kapot. Toen dacht ik dat ik abnormaal was. Nu weet ik dat er meer mensen zijn die dat hebben of hadden. Mijn melkgebit ging maar moeilijk weg. Mijn vaste gebit kwam maar moeilijk door. Dit ging door tijdens mijn middelbare school periode. Ik had altijd wat met mijn gebit en ontwikkelde daardoor een angst voor de tandarts. Ik ging natuurlijk wel, maar altijd met angst. Mijn tandarts in Leens heette de Lange en was kaal. Hij had een gele sportauto, weet ik nog. Er zat t...